İzmir


IzmirDardır sokakları, serseridir bu şehrin çocukları.. İzmir kardeşliktir; bize gidelimdir, bizde yiyelimdir, bizde kalalımdır.. Bende para var oğlum sen geldir.. Beraber dayak yiyip kahkahalarla seneler boyu hatırlamaktır.. Sevgidir İzmir.. İstanbullu gibi denizini boğazını değil, sebepsiz yere seversin İzmir’i.. Tıpkı anneni sever gibi karşılık beklemeden.. Annelerin oğullarını gönderirken “dikkatli ol oğlum” değil de, “kimseye bulaşma oğlum” dediği yerdir İzmir.. “Yanında kız arkadaşı var, boşver”dir İzmir.. İçindeki Anadolu hamurunu kaybetmeyen tek büyük şehirdir.. İşte bu yüzdendir ki; sizin orada dost dediklerinize, biz İzmir’de “Birader” deriz.. Çoğu şarkı İstanbul’u anlatır, çünkü “İZMİR ANLATILMAZ YAŞANIR”…

İzmirin Akşamları


izmirDenizlerin rüzgârı denizlerin,
Gelir vurur kızların bacaklarına.
İzmir’in akşamları İzmir’in,
Herkes saadetini düşünür.

Öpülmez ki denizlerin rüzgârı,
Kolay kolay öpülmez ki.
Bir kaçar bir de durur
Kadınlar gibi.

Denizlerin rüzgârı denizlerin,
İnsan unutur yalnızlığını.
Gemiler yelken açar uzaklarda,
Kim sevmez bu saatlerde yolculuğu.

İzmir’in denizleri koskocaman
Çocuklar uzatır ayaklarını denize.
Midye keser ayaklarını kaçarlar
Sevine sevine.

İzmir’in akşamları İzmir’in,
Nasıl sevilmez böyle akşamlar.
Bir yanar bir söner Karşıyaka’nın ışıkları,
Gün olur insanı deli eder.

İzmir’in ışıkları İzmir’in,
Barların, vitrinlerin önünde
Gemiler gelir rüzgârla dolu,
Gemiler gider ışıklar içinde.

EDİP CANSEVER

Sevdim sandım…


Ben seni kendimden çok sevdim.
Ben seni çocukluğumdan çok sevdim.
Ben seni dinlediğim bütün Sezen Aksu şarkılarından, İzmirden, içtiğim şaraptan, sızdığım halıdan, su içtiğim kırmızı kupa bardaktan çok sevdim.
Ben sende kendimi kaybettim, ben sende ismimi kaybettim.
Sen sadece sana “her şeyim”diyen adamı kaybettin..
Biz seninle sadece kaybettik..

Olsun, ben zaten seni hiç sevmemiştim.
Sesin hoşuma gidiyordu sadece,yüzüne hayrandım altı üstü, el ele tutuşmak seninle ilgimi çekiyordu o kadar..
Seninle öpüşmek, sadece aklımı başımdan aldığı için kalbimdeydin.
Sarılmak, yalnızca kendimi sana ait hissettiğim için güzeldi..
Yaşamak bilhassa senin için, ölmek seninle..
Dedim ya ben zaten seni hiç sevmemişim, sevdiğimi sanmışım..
Yanılmamışım..

İzmir’ im Gelincik tarlası gibiydi…


Sen 9 eylül dersin iki kelime,
ben değişen yazgı anlarım,
özgürlük anlarım,
bağımsızlık anlarım…

sen “İzmir” dersin iki heceyle,
ben sevinçten ağlarım…
tarihin başı mı dönmüş,
şimşek hızıyla geldiklerinde?
şaşırmış mı toprak,
ayakları yere değmeyen atlar geçerken?
önce deniz mi görmüş,
kavruk yüzlü neferleri?

sen “9 eylül” dersin iki kelime,
ben onurlu bir halk anlarım,
rüzgarın çevirdiği sayfa anlarım..
sen İzmir dersin iki hece,
ben saygıyla ayağa kalkarım…

İzmir’ e bak…


Bol köpüklü bir yalnızlık var gözlerimde
sabıkasız bir hüzün
büyük umutlar
sansürsüz düşler var
inanabileceğin kadar dikkatli bak
gözlerimde aşk’a dair bir şeyler var

Sana biraz İzmir gönderiyorum sevgilim
beni özlediğinde İzmir’in gözlerine bak
beni düşündüğünde İzmir’in kalbine bak….