HAZAN


2941612-ege-nin-hazan-sabahlari-ndan

Güneşin hergün biraz daha erken battığını farkettiğimizde başlıyor herhalde sonbaharın gelişi. Bazılarımız aldırmazlık içinde saymadan geçirirken günleri, haftaları, ayları; ne yaprakların sararmaya başlaması, ne de güneşin kızıl döngüsü ilgilendiriyor kimimizi. Mevsimler değil yıllar geçiyor oysa hızla. Farkına vardığımızda önünü alamamanın çaresizliği içinde sadece izlemekle yetiniyoruz her akşamüstü ufukta yavaşça süzülüp batan güneşi. Bir gün daha, bir gece daha… Ve akşam ezanı ne hoş ve kentin gürültüsü içinde yankılanarak okunuyor her gün batımında. Hazin. Ve hazan, hazin ve hüzün ile aynı kökten geldiğini düşündürürcesine yavaşça yaklaşıyor her gün batımında, her akşam ezanında.

İzmirin Akşamları


izmirDenizlerin rüzgârı denizlerin,
Gelir vurur kızların bacaklarına.
İzmir’in akşamları İzmir’in,
Herkes saadetini düşünür.

Öpülmez ki denizlerin rüzgârı,
Kolay kolay öpülmez ki.
Bir kaçar bir de durur
Kadınlar gibi.

Denizlerin rüzgârı denizlerin,
İnsan unutur yalnızlığını.
Gemiler yelken açar uzaklarda,
Kim sevmez bu saatlerde yolculuğu.

İzmir’in denizleri koskocaman
Çocuklar uzatır ayaklarını denize.
Midye keser ayaklarını kaçarlar
Sevine sevine.

İzmir’in akşamları İzmir’in,
Nasıl sevilmez böyle akşamlar.
Bir yanar bir söner Karşıyaka’nın ışıkları,
Gün olur insanı deli eder.

İzmir’in ışıkları İzmir’in,
Barların, vitrinlerin önünde
Gemiler gelir rüzgârla dolu,
Gemiler gider ışıklar içinde.

EDİP CANSEVER