Sanki bilerek yapıyorum


Hoşnut olmadığımız herhangi bir şeyi annemize şikayet edeceğimiz dönemleri çoktan geçmiş olmak çok kötü. Çünkü bazen yapacak hiç bir şey olmuyor. Sadece şikayet edip çocuk gibi ağlamak istiyorum. Ama bu da olmuyor. Çünkü o yaşı çoktan geçtik biz. Şikayet etmeyi geçtim ağlamayı bile doğru düzgün beceremiyorum. Ne bileyim. Geri o günlere dönesim geliyor şu günlerde. O günlerimden hatırladığım hiç bir şeyim olmamasına rağmen geriye dönmek istiyorum. Sadece bu. Bazen de bilerek üzüyorum sanki kendimi. Mutlu olmama ramak kalmışken bir adım atmam gerekirken ileriye gideceğime geriye mutsuzluğuma geri dönüyorum. Neden? Neden sadece kendim için yaşamıyorum ve hep başkalarını düşünüyorum. Bu günlerde sadece bu soruyu soruyorum kendime. Belki de deli gibi mutlu olacakken, günlerimin bir anlamı olabilecekken neden elimin tersiyle itiyorum? Bu gerizekalılık değil de ne? Sonra kaçırdıklarıma üzülürken -bir başkası için- bunu kendim yapmış olduğum için bir kere daha üzülüyorum. Bazen de -kaçırdıklarımın üzerine- bir bardak soğuk su bile dindirmiyor içimdekileri.  Adettendir ben yine de içeyim.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s