Yitirdiğin Herşeyde…

Posted on Updated on


Yitirdiğin her şeyde kazandığın bir şey var;
kazandığın her şeyde biraz yitirdiklerin.
bu yüzden birileri hep ısınıp dururken dinmez üşümelerin… 

herkes birileriyle bir mutluluk düşü kuruyor;
o düşle ıslanıyor, o düşle uyuyup uyanıyorlar;

sonra düşleri de yakıyor günler.
bu kez yeni bir düş daha kuruyorlar;

sonra bir daha, bir daha!
bütün düşleri yakıyor günler.
yaşam yanıltmanın, insanlar yanılmanın ustası oldukça yine yeni düşler deniyor ve deneniyorlar… 

söyle senin yüzün nerede, yüzün?
nerede başlar bir aşk ve biter, nerede?
nerelere gömerim seni ben, nerelerde ölürsün oysa sen!
nerede, yüzün nerede?

işte bundan, coşkuyu sevmiyorum artık öyle kabara köpüre nehirler gibi; siz orada kalabalık ve kabarık kalın,
sağolun, yalnızlık iyi, yalnızlık iyi…
yalnızdım, üşüyordum ey özlem!
beni bir gün belki bu özlem öldürecekti.
ölecektim bir gün erken, belki kederden.
yakın o gün! beni yakın! savrulup aksın küllerim dicle nehrinden…

Hayat karşına nasıl çıkarsa çıksın, vazgeçme

Ve unutma: Senin hayallerin olmazsa, Başka birinin hayali olamazsın asla.

Yılmaz Odabaşı

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s